ŞİMDİ SİZE AİLEMDEN BİRKAÇ RESİM GÖSTERMEK İSTİYORUM ŞU ANDA SADECE BİRKAÇ RESİM EKLİYORUM AMA ZAMANLA ÇOĞALACAK ŞİMDİLİK ELİMDEN BUKADARI GELİYOR...
ONLARI ÇOKKKKKKK SEVİYORUM
İŞTE CANIM ANNECİĞİM ve BEN
BUDA CANIM TEYZEM, MELOŞ'UM
BENDE EMEĞİ EN AZ ANNEM KADAR OLAN BİRTANEM
VE YİNE BEN
CANIM BABAM ŞİMDİLİK SENİN RESMİNİ KOYAMADIM
ONUN İÇİN AİLENİN ERKEĞİ OLARAK
SENİ TEMSİLEN KENDİ RESMİMİ KOYDUM
(HADİ ANNECİM ÇABUK HALLET ŞU RESİM SORUNUNU)
EN KISA ZAMANDA DİĞER RESİMLERİ EKLEYECEĞİM
 ANNESİNDEN TAVŞANIMA
(CANLARIMIZA,ÇOCUKLARIMIZA)
TEŞEKKÜRLER YAVRUM...
Sevgili çocuğum, seni uyurken seyretmek, nefes alışını
duymak için sessizce odana girdim. Gözlerin kapalı,huzur
içindesin. Sarı buklelerin melek yüzünü çerçeveliyor.
Bir kaç dakika önce çalışma odamda çalışırken birdenbire
içimin sıkıldığını farkettim. Dikkatimi işime veremedim ve
bu yüzden sessizce seninle konuşmak üzere odana geldim.
Bu sabah, yavaş giyindiğin için sabırsızlanıp, sana söylendim.
Yemek fişini kaybettiğin için seni azarladım ve kahvaltı
ederken gömleğine süt döktüğün için sana sert sert baktım.
"Yine mi?" dedim, içimi çekerek ve başımı kızgınlıkla iki
yana salladım. Sense bana bakıp, tatlı tatlı gülümsedin
ve bana "Hoşçakal, anneciğim!" dedin.
Öğleden sonra, sen odanda oynayıp,yatağına dizdiğin
oyuncaklarına bağıra çağıra şarkı söylerken, ben telefon
konuşmalarımı yapıyordum. Sana sessiz olmanı işaret
ettim, sonra yine bir saat kadar telefonda konuştum.
Daha sonra bir asker gibi sana emir verdim,
"Oyalanıp durma, çabuk ödevini yap!" Bana "Peki,
anneciğim." dedin ve hemen çalışmaya koyuldun.
Sonra da odandan hiçbir ses gelmedi.
Akşam ben masamın başında çalışırken, korkarak
yanıma geldin ve bana umutla, "Anneciğim, bu gece kitap
okuyacak mıyız?" diye sordun. Sana kesin bir dille,
"Bu gece olmaz." dedim, "Odan hâlâ karmakarışık!
Sana kaç kez anımsatacağım odanı toplamanı !"
Başın önünde, odana gittin. Çok geçmeden geri geldin
ve kapının yanından bana bakınca, "Şimdi ne
istiyorsun?" diye sordum aksi bir ses tonuyla.
Hiçbir şey söylemedin. Yanıma geldin, boynuma sarıldın
ve beni öpüp, "İyi geceler, anneciğim. Seni seviyorum!"
dedin. Sonra da aceleyle odana gittin.
Daha sonra, duyduğum vicdan azabı nedeniyle, boş boş
masama bakarak uzun bir süre oturdum. Acaba neden böyle
davrandım, diye düşündüm. Beni kızdıracak hiçbir şey
yapmamıştın. Sadece büyümeye ve öğrenmeye çalışan bir
çocuk gibi davranmıştın. Bugün yetişkinlerin sorumluluklarla
dolu dünyasında kendimi kaybettim ve sana harcayacak enerjim
kalmadı. Bugün sen benim öğretmenim oldun, beni öpmeyi,
bana iyi geceler dilemeyi unutmadın ve üstelik ruh
halimin iyi olmadığını fark edip, parmaklarının ucunda gezindin.
Şimdi seni uyurken seyrediyorum ve bugünü
yeni baştan yaşamak istiyorum. Yarın, ben de sana,
bugün senin bana gösterdiğin anlayışı göstereceğim,
böylelikle belki gerçek bir anne olabilirim.
Uyandığında sana sıcacık gülümseyip, okuldan geldiğinde
sana moral vereceğim ve yatmadan sana kitap okuyacağım.
Sen gülünce gülüp, sen ağlayınca ağlayacağım.
Kendime daha büyümediğini, bir çocuk olduğunu ve
senin annen olmaktan mutluluk duyduğumu anımsatacağım.
Bugün senin anlayışlı davranışın bana çok dokundu ve
bu yüzden gecenin bu saatinde sana teşekkür etmeye geldim,
çocuğum, öğretmenim, arkadaşım olduğun
ve bana gösterdiğin sevgi için.
TEŞEKKÜRLER YAVRUM...
Diana Loomansfus
 TÜM MUCİZELERE
SEVGİLERİMLE ASU TEYZENDEN
SEN BİR MUCİZESİN!
Evrende soluk aldığımız her bir saniye
yeni ve özel bir an,
bir daha yaşanamayacak bir an...
Peki biz çocuklarımıza ne öğretiyoruz?
İkinin iki daha dört ettiğini ve
Fransa'nın başkentinin Paris olduğu dışında.
Onlara kim olduklarını ne zaman öğreteceğiz?
Her birine kim olduğunu biliyor musun?
Sen bir mucizesin demeliyiz.
Yıllardır senin gibi bir çocuk daha
dünyaya gelmedi.
Bacakların, kolların, parmakların,
hareketlerin bir mucize.
Bir Shakespeare, bir Michaelangelo,
bir Beethoven olabilirsin.
Sen de bu kapasite var.
Sen bir mucizesin.
Büyüdüğün zaman senin gibi bir
başka mucizeye nasıl zarar verebilirsin?
Çalışmalısın.
Hepimiz çalışmalıyız.
Dünyanın, çocukların yaşamasına değer
bir yer olabilmesi için çalışmalıyız.
(Tavuk Suyuna Çorba adlı kitaptan )
|
